Inspired by Tolerance!

17 maart 2017

De presentatie van de nieuwe audiotour Inspired by Tolerance. Plaats van handeling: Museum Ons’ Lieve Heer op Solder, vrijdagmiddag 17 maart 2017.

Per ongeluk krijg ik een sneak preview. Het laatste overleg achter de schermen vindt plaats waar straks de opening van Inspired by Tolerance wordt gevierd. In de verder lege ruimte staan de modellen op het podium voor hun doorloop. Hun prachtige kleding, blauw, turquoise, vederlicht en tegelijk zo aanwezig, hun kleurrijke make up en extravagante kapsels vullen de ruimte. Tolerantie zindert!

De doorloop is klaar, de modellen verdwijnen, de verrassing mag er nog niet af.

Zo’n 60 gasten komen daarna de ruimte in. Hun ogen dwalen rond, de meesten zijn bekend met het museum, dus wat is er voor nieuws te zien, te beleven?

Directeur Birgit Büchner neemt het woord. Ze vertelt over de Internationale Dag van de Tolerantie, precies zes maanden en 1 dag geleden. Op 16 november 2016 zaten en stonden in deze ruimte VMBO-scholieren met Amsterdammers als Elly Lust, Jandino Asporaat en burgemeester Eberhard van der Laan. Zij gingen in gesprek over tolerantie. En dat was het begin van vandaag.

Birgit Büchner spreekt over onderwijsprogramma Voices of Tolerance.
Directeur Birgit Büchner vertelt over het onderwijsprogramma Voices of Tolerance.

Waarom juist in dit museum praten en denken over tolerantie? Het 17de eeuwse Amsterdam was een protestante stad maar in de republiek gold vrijheid van geweten. Thuis kon iedereen doen wat hij wilde. Dus wilde je een complete katholieke kerk op je zolder? Geen probleem. Als verder niemand het maar zag. Is dat nu tolerant? Of juist niet?

In het nieuwe huis van Museum Ons’ Lieve Heer op Solder, het pand naast de zolderkerk dat in 2015 werd geopend, wordt de verbinding gemaakt tussen verleden en heden. Onder andere met het onderwijsprogramma Voices of Tolerance. Tijdens diepgravende workshops gaan gastdocenten in gesprek met VMBO-scholieren. Soms confronterend, soms ongemakkelijk, vaak inspirerend.

Zoals op 16 november 2016, de internationale Dag van de Tolerantie. UNESCO viert al sinds 1996 deze dag en werd prompt partner van Voices. Het museum organiseerde een grootse dag vol verbinding. Maar wat is er uit de 16de november gekomen? Er waren bijzondere optredens door de leerlingen. Er werd op een unieke manier contact gemaakt: er is gezongen, gerapt, iedereen raakte elkaar, figuurlijk, soms letterlijk. Daarna nam het museum de handschoen op. Hoe gaan we met dit resultaat verder? We waren geïnspireerd geraakt, net als zovelen die eraan hadden meegedaan. Deze opening is het eerste moment om ermee naar buiten te treden.

Inspired by Tolerance. Een nieuwe audiotour, met gedachten en visies over tolerantie, uitgesproken door vele mensen. Zij laten hun stem, hun voice horen. Een aantal van hen is deze middag aanwezig. Ook aanwezig zijn twee jonge mensen die heel belangrijk zijn geweest voor de start van Voices of Tolerance. Stagiair Chelsey Peters bloost tegen de witte muren op van de prijzende woorden van Birgit Büchner. Als piepjonge leerlingencoördinator zorgde zij ervoor dat zoveel nog net iets jongere scholieren op 16 november naar dat imponerende instituut, het museum, kwamen.

En Joey Humblet . Brutale scholier, rapper, nam deel aan een van de workshops, en werd opeens collega. Hij leidde spontaan bezoekers rond en werd door het onderwerp van tolerantie gegrepen. Chelsey en Joey, daar staan ze. De nieuwe generatie. Er is hoop. Inspired by Tolerance.

 

Massih Hutak aan het woord.

Massih Hutak neemt het over. Begint ontwapenend met een hartelijke hand aan iemand in het publiek. “Dat is mijn oude lerares Frans!”.  Ooit was Massih docent Maatschappijleer. Hij stopte om zijn leven aan rappen te wijden. In Voices of Tolerance komt het samen. “Ik ben vereerd dat ik als gastdocent hieraan mee mag doen. Leerlingen zijn altijd eerlijk, belangrijk, slim en getalenteerd. Neem Joey. Komt te laat, maar wil eerst wel eens weten wie ik dan wel ben. Logisch, dat zou ik ook gevraagd hebben toen ik 15 was.”

Massih daagt leerlingen uit om een raptekst te schrijven. Twee vragen: wanneer voelde je dat je erbij hoorde in Nederland? En wanneer niet? Massih heeft zichzelf ook die vragen gesteld. En die rap komt nu op zijn volgende plaat. En is te horen als audiotour in Inspired by Tolerance.

Wat had hij als 15-jarige graag iets als Voices of Tolerance in zijn leven gehad. Iemand die met hem deed wat hijzelf nu kan doen met jongeren. Hij zit nog steeds in de app-groep met al die gasten. Riep ze op om te gaan stemmen. Actief te zijn. Hij wil heel graag weer bij elkaar komen, en ook bij andere scholen langs gaan. De gasten applaudisseren warm voor hem.

Marian Duff en Dhalia Al Sudi
vlnr: Marian Duff, Birgit Büchner en Dhalia Al Sudi.

Collega gastdocent en fashion entrepreneur Marian Duff (MAFB) neemt niet het woord maar wel het podium. Daar zijn de zes modellen. Zo vrolijk als hun kleding is, zo serieus nemen zij hun opkomst. Bloemen, stoffen, glitters, kralen, kleuren, tule, zijde. Ze vullen de ruimte weer.

Marian vertelt dat Voices of Tolerance haar heeft geraakt, bij haar persoonlijk veel heeft losgemaakt. Zij heeft vertrouwen gekregen in de jeugd, de toekomst, hoe jongeren zich ontwikkelen. Zij koos voor de presentatie deze middag ontwerpster Dhalia Al Sudi. Haar collectie heet Between Two Rivers. Marian selecteerde juist haar omdat in Dhalia’s werk vele modeculturen samen komen, samen leven.

Dhalia vertelt dat haar collectie is ontstaan uit persoonlijke frustratie. Zij aanschouwde de vernietiging van erfgoed door IS in haar geboorteland Irak. Landen als Irak, Iran, Syrië worden negatief benaderd. Maar deze landen hebben het recht om positief benaderd te worden, gezien hun cultuur, hun historie, hun betekenis van oudsher voor de wereld. Voor haar collectie koos zij karakters uit haar cultuur, zoals de godin Isjtar uit het oude Mesopotamië, die stond voor liefde, oorlog, seks.

De gasten maken foto’s. Heel veel foto’s. En met recht.

Als de modellen verdwenen zijn, wordt de audiotour massaal beluisterd. Gebogen hoofden, apparaat aan het oor. Het lijkt alsof iedereen staat te bellen, maar niemand is aan zijn mobiel vastgeklonken. Even zijn gedachten over tolerantie belangrijker. En daarna een drankje in het café, ontspanning, de lach van Marian Duff klatert tegen de muren op, blij zijn met elkaars gezelschap. Inspired by Tolerance.

Foto's: Caro Bonink

Meld u aan voor de nieuwsbrief